lekka.pl

witam

przekopałam forum i nie powinnam powtórzyć wątku. sprawa wygląda tak: jestem od blisko 4 lat w związku mieszanym wyznaniowo, nadchodzi czas by się konkretyzować - ślub, wesele... i tu pojawia się problem. mój W. jest katolikiem, a ja wyznania prawosławnego. jak się zaczęłam w to zagłębiać - sytuacja jest beznadziejna, by wybrnąć z niej bez szwanku dla którejś ze stron. on chce chrztu dzieci w kościele, ja - w cerkwi. w zasadzie wszystko rozbija się o potomstwo, bo o sa ma ceremonię zaślubin to bysmy doszli do konsensusu.
nie wiem, co mam począć
obawiam się, że jedyną drogą jest rezygnacja z tego związku, a na samą myśl o tym łzy płyną mi lawinami. eeech, życie

A czemu od razu rezygnować ze związku? Musicie wspólnie zastanowić się co zrobić, a nie od razu rezygnować z siebie, jeśli znajdziecie wyjście z sytuacji ze ślubem to z chrztem również.

W zaistniałej sytuacji zrezygnowałabym z chrztu w ogóle. Nieszczęściem jest, że rodzice krzywdzą dzieci podejmując za nie decyzję o chrzcie, który przecież można przyjąć później. Wy macie komfort, bo sytuacja zmusza was do zastanowienia się, a nie bezmyślnego powtarzania czynności innych. Z katolicyzmu wycofać się można, z chrztu już nie.

a zupełny brak chrztu, powiedzmy do 18 roku życia, kiedy dziecko może samo o sobie świadomie (w miarę..) decydować jest czymś lepszym? nie osmieliłabym się podjąć takiego kroku. a co jeśli dziecku coś się stanie?

Nie rozumiem. Chrzest jest gwarancją długowieczności, chroni przed wypadkami?

nie, chodzi mi o sytuację, kiedy nie ochrzczone dziecko umiera. z chrześcijańskiego punktu widzenia i osoby wierzącej jest to patologiczne postępowanie. ja bym na siebie takiego brzemienia nie wzięła