lekka.pl

Czyli co absorbuje ich czas na tyle, że nie mają dla nas zbyt wiele czasu i zanim się z nami spotkają muszą najpierw zrobić to cos... i nie mówię tu o pracychyba, że mamy doczynienia z pracoholikiem:)

mój partner np. nie zrezygnuje dla mnie z treningu na siłowni-bo bycie "wielkim" jest dla niego ważniejsze, bo opuszczenie jednego treningu to poprostu katastrofa!!!

Hmm co absorbuje czas mojego M. by się ze mną nie spotkać ? Są to zazwyczaj rzeczy, ktróre albo wyniknęły w ostatniej chwili albo coś, co rzeczywiście akurat w tym momencie jest ważniejsze ode mnie. Np. odrobienie korków z gegry czy anglika na 2 godziny przed To rozumiem i za to nie robie mu wyrzutów, no bo niby za co ? Ważne, że w ogóle je zrobi! A ja mu przecież nie ucienke Ale są też sytuacje takie jak piwo z kumplami, mimo wcześniej ustalonego spotkania ze mną =Pp i co ja mam wtedy zrobić ? Zaciskam zęby i nic nie robie. Przecież znaczną część swojego czasu M. spędza ze mną niż z innymi, więc i tu nie moge na nic narzekać. On tym bardziej nie ma powodów na narzekania, bo ja ani się nie widuje z koleżankami (chyba, że w szkole) a lekcje odrabiam po spotkaniu z M. albo jeśli mam dużo zadane, to część przed spotkaniem, a drugą po. I jest jeszcze jedna oikoliczność, którą też w 100% rozumiem. Czasami M. się po prostu nie chce no i luz-woli odpocząć, albo coś innego zrobić. Tak więc, nie mam (póki co) nic do zarzucenia.

Ja chyba nie mam takich problemow. Jak chcę się spotkać to i nie odmawia. Czasem ja nie mam ochoty i to ja mu odmawiam. Więć rozumiem że czasem ma ochotę pobyć sam. Jestem z nim blisko i wiem co aktualnie robi w tym tygodniu i czy może być zmęczony nie mieć czasu, bo się uczy czy rodzice daja mu jakies zadania. Gorzej jak sie nie spotykamy, a on nie chce się sie spotkac po dluzszej przerwie, wtedy jest glosno. Ale tak nie ma. Spotykamy sie kilka rzy w tygodniu, czasem zdarza się raz, ale to rzadko. Teraz bardzo chcialabym, żeby ze mna pojechal na wies do domku na weekend, ale nie moze wiec jade sama a on pewnie pojedzie nastepnym razem.

Ja o mojego Kubusia muszę walczyć z jedzeniem! Z obiadem konkretnie! Gdy się spotykamy musi to być albo po obiedzie, albo przed albo jak u mnie to muszę go uraczyć czymś pożywnym (kanapki nie przejdą). A najgorzej to już gdzieś go wyciągnąć poza dom w porze obiadowej.. Umiera!!
Nie wspominając już o rozmowach na gg.. Choćby była nie wiem jak ważna, gdy usłyszy, że jest obiad- nie ma przebacz, musi lecieć:P No masakra:P:P

skąd ja to znam:) mój partner potrafi mnie obudzić o 22/24,żebym mu zrobiła jedzenie, bo jest głodny! i oczywiśvcie obowiązkowo tona kanapek do pracy i na uczelnię! Ale już jak ma mi zrobić kanapki,żebym nie była na zajęciach głodna, to jakoś nie uważa,żeby to było jego obowiązkiembo po co...

Nio to krótko i jednym tchem: praca, króliki i komp :/
Nie jest jednak źle, bo z królikami sie juz z lekka zintegrowałam, kompa mu delikatnie ograniczam a praca, hmmm.....Czasem z nią wygrywam i wtedy cały weekend jest nasz