Mogłoby się wydawać, że sprawy zniewoleń i opętań nie dotyczą już obecnych czasów, tymczasem sytuacje te zdarzają się nadal, co potwierdza Kościół Katolicki. Jest to spowodowane wzrostem popularności ruchów satanistycznych oraz coraz bardziej powszechnym korzystaniem z usług wszelkiego rodzaju wróżek i osób zajmujących się okultyzmem.
Opętanie a zniewolenie
Działania złego ducha można podzielić na: kuszenia, zniewolenia i opętania. Posługa egzorcysty jest związana z sytuacją opętania.
Opętany człowiek chwilami zachowuje się jak obezwładniony - podejmuje działania, które są od niego niezależne; których też często nie jest świadomy. Tymi sytuacjami mogą być np. bluźnierstwa, rzucanie się, wykonywanie różnych czynności w amoku. Po takich zachowaniach człowiek opętany wraca do siebie i często nie bardzo wie, co się z nim działo. Objawy wg których egzorcyści rozpoznają opętanie:
- awersja do rzeczy świętych - człowiek nie może się modlić, nie jest w stanie wejść do kościoła, bardzo źle się w nim czuje, boi się wody święconej.
- niezwykła siła fizyczna opętanej osoby - objawiająca się najczęściej w momencie podejmowania modlitwy egzorcyzmu. Czasem zdarza się, że opętany mówi obcymi językami, których wcześniej nawet nie słyszał.
- pewność moralna egzorcysty - w sytuacji, gdy istnieje jeszcze wątpliwość, czy jest to opętanie czy np. choroba psychiczna, wówczas wewnętrzne przeświadczenie egzorcysty jest ostatecznym czynnikiem weryfikującym. Do przeświadczenia tego może dojść po obserwacji osoby na podstawie pozostałych kryteriów i jeśli to konieczne - po konsultacji z psychiatrą.
Zniewolenia przez złego ducha zdarzają się znacznie częściej niż opętania. Są to sytuacje spowodowane np. korzystaniem z usług wróżek, próbami wywoływania duchów, próbami samodzielnego wróżenia, itp. Objawy zniewolenia są różne - od wewnętrznego niepokoju, poczucia, że ktoś jest z nami w pustym pokoju lub jak cień towarzyszy całemu naszemu życiu, poprzez przewlekłą bezsenność, makabryczne sny, różne cielesne dolegliwości aż po obsesje (wewnętrzny przymus do podejmowania jakichś działań lub opresje (hałasy, odgłosy chodzenia, słyszenie głosów, przesuwające się przedmioty itp.).
Zniewolenie różni się od opętania głównie tym, że w przypadku np. obsesji mimo wewnętrznego przymusu, ciągle pozostaje możliwość wyboru i decyzji. W przypadku opętania nie - osoba wykonuje często różne rzeczy niezależnie od swojej woli, często nieświadomie.
Opętania i zniewolenia dotykają najczęściej ludzi słabej wiary.
Egzorcysta w Kościele Katolickim
Według Prawa Kanonicznego pozwolenia na odprawienie egzorcyzmu udziela biskup ordynariusz. Udziela go albo na konkretną sytuację (do konkretnego przypadku) albo też na czas nieokreślony. Zanim egzorcysta przystąpi do swoich czynności, osoba nawiedzona powinna spotkać się ze współpracującym z księdzem psychiatrą bądź psychologiem, ażeby wykluczyć inne możliwości. Następnie kapłan ubrany w komżę i stułę odmawia w zakrystii specjalną modlitwę, potem wobec nawiedzonego czyni znak krzyża, nakłada na jego głowę ręce i kropi wodą święconą. Podczas egzorcyzmu odmawiane są litanie, psalmy, modlitwa Ojcze Nasz, odczytywane są fragmenty Ewangelii i wyznanie wiary. Kapłan używa również krzyża, świętych olejów, soli. Ta część egzorcyzmów jest nazywana częścią błagalną. W szczególnych przypadkach, kiedy egzorcyzm błagalny nie skutkuje, kapłan musi odprawić egzorcyzm wielki, zwraca się wtedy bezpośrednio do szatana. Nie ma ustalonego rytuału tej części, ksiądz musi sam zdecydować o jego formie. Duchowny prowadzący egzorcyzm musi być osobą niezwykle silną psychicznie, opanowaną i głęboko wierzącą, jego głos musi być bardzo silny i zdecydowany, w przeciwnym razie rytuał nie odniesie skutku. W zależności od stopnia opętania egzorcyzmy mogą być wielokrotnie powtarzane.
Modlitwa o uwolnienie a egzorcyzm
1. Egzorcyzm właściwy - sakramentalium, które udzielane może być tylko przez biskupów lub osoby duchowne uprawnione przez biskupa. Odprawiany jest wg Rytuału. W egzorcyzmie właściwym wyróżnia się:
- e. zwykły - włączony w sakrament chrztu świętego,
- e. uroczysty - może być odprawiany jedynie przez uprawnione osoby (duchowne),
- stosowanie wody, oleju i soli egzorcyzmowanej przez każdego kapłana.
2. Modlitwy o uwolnienie, z których mogą skorzystać osoby świeckie czy wspólnoty religijne.
Modlitwę o uwolnienie podejmuje się w sytuacjach zniewoleń, natomiast egzorcyzm w sytuacjach opętania. Egzorcyzm wiąże się z bezpośrednim zwracaniem się do złego ducha w imię Jezusa Chrystusa, złemu duchowi odwołując się do Jezusa Chrystusa nakazuje się opuszczenie osoby, odstąpienie od niej. W modlitwie o uwolnienie nie ma bezpośredniego zwrotu do złego ducha, jest to modlitwa do Jezusa Chrystusa, do Boga Ojca, do Najświętszej Maryi Panny, do Michała Archanioła, do świętych z prośbą o pomoc i odsunięcie złego.
Egzorcyści w Polce
W naszym kraju jest ponad 50 egzorcystów. Najbardziej znani to: Benedykt Barkowski (Białystok), Tadeusz Czapiga (Szczecin), Andrzej Grefkowicz (Warszawa), Andrzej Kowalczyk (Gdańsk), Janusz Królikowski (Tarnów), Marian Piątkowski (Poznań), Edmund Szaniawski (Licheń), Jan Szymborski (Warszawa), Jerzy Zięba (Pelplin).
Na koniec, dla równowagi warto przytoczyć przykład pewnej próby przeprowadzenia egzorcyzmów, która zakończyła się śmiercią opętanej 18-letniej niemieckiej studentki. Ksiądz katolicki, który odprawiał ten obrzęd liturgiczny został oskarżony o spowodowanie śmierci młodej dziewczyny. Sprawa była głośna w połowie lat 70-tych XX wieku i została potwierdzona przez Kościół Katolicki. Na podstawie tej historii powstaje właśnie film, zdjęcia rozpoczęły się w listopadzie 2004. W dramacie o roboczym tytule "The Exorcism of Anneliese Michel" zagrają między innymi: Jennifer Carpenter, Tom Wilkinson, Campbell Scott, Shohreh Aghdashloo i Laura Linney. Reżyserem filmu jest Scott Derrickson.
Artykuł powstał na podstawie publikacji w "Zeszytach Formacji Duchowej" (nr 18) wydawanych przez oo. Salwatorianów oraz książki "Wyznania egzorcysty", której autorem jest ks. Gabriele Amorth (Wyd. św. Pawła).
Opętanie a zniewolenie
Działania złego ducha można podzielić na: kuszenia, zniewolenia i opętania. Posługa egzorcysty jest związana z sytuacją opętania.
Opętany człowiek chwilami zachowuje się jak obezwładniony - podejmuje działania, które są od niego niezależne; których też często nie jest świadomy. Tymi sytuacjami mogą być np. bluźnierstwa, rzucanie się, wykonywanie różnych czynności w amoku. Po takich zachowaniach człowiek opętany wraca do siebie i często nie bardzo wie, co się z nim działo. Objawy wg których egzorcyści rozpoznają opętanie:
- awersja do rzeczy świętych - człowiek nie może się modlić, nie jest w stanie wejść do kościoła, bardzo źle się w nim czuje, boi się wody święconej.
- niezwykła siła fizyczna opętanej osoby - objawiająca się najczęściej w momencie podejmowania modlitwy egzorcyzmu. Czasem zdarza się, że opętany mówi obcymi językami, których wcześniej nawet nie słyszał.
- pewność moralna egzorcysty - w sytuacji, gdy istnieje jeszcze wątpliwość, czy jest to opętanie czy np. choroba psychiczna, wówczas wewnętrzne przeświadczenie egzorcysty jest ostatecznym czynnikiem weryfikującym. Do przeświadczenia tego może dojść po obserwacji osoby na podstawie pozostałych kryteriów i jeśli to konieczne - po konsultacji z psychiatrą.
Zniewolenia przez złego ducha zdarzają się znacznie częściej niż opętania. Są to sytuacje spowodowane np. korzystaniem z usług wróżek, próbami wywoływania duchów, próbami samodzielnego wróżenia, itp. Objawy zniewolenia są różne - od wewnętrznego niepokoju, poczucia, że ktoś jest z nami w pustym pokoju lub jak cień towarzyszy całemu naszemu życiu, poprzez przewlekłą bezsenność, makabryczne sny, różne cielesne dolegliwości aż po obsesje (wewnętrzny przymus do podejmowania jakichś działań lub opresje (hałasy, odgłosy chodzenia, słyszenie głosów, przesuwające się przedmioty itp.).
Zniewolenie różni się od opętania głównie tym, że w przypadku np. obsesji mimo wewnętrznego przymusu, ciągle pozostaje możliwość wyboru i decyzji. W przypadku opętania nie - osoba wykonuje często różne rzeczy niezależnie od swojej woli, często nieświadomie.
Opętania i zniewolenia dotykają najczęściej ludzi słabej wiary.
Egzorcysta w Kościele Katolickim
Według Prawa Kanonicznego pozwolenia na odprawienie egzorcyzmu udziela biskup ordynariusz. Udziela go albo na konkretną sytuację (do konkretnego przypadku) albo też na czas nieokreślony. Zanim egzorcysta przystąpi do swoich czynności, osoba nawiedzona powinna spotkać się ze współpracującym z księdzem psychiatrą bądź psychologiem, ażeby wykluczyć inne możliwości. Następnie kapłan ubrany w komżę i stułę odmawia w zakrystii specjalną modlitwę, potem wobec nawiedzonego czyni znak krzyża, nakłada na jego głowę ręce i kropi wodą święconą. Podczas egzorcyzmu odmawiane są litanie, psalmy, modlitwa Ojcze Nasz, odczytywane są fragmenty Ewangelii i wyznanie wiary. Kapłan używa również krzyża, świętych olejów, soli. Ta część egzorcyzmów jest nazywana częścią błagalną. W szczególnych przypadkach, kiedy egzorcyzm błagalny nie skutkuje, kapłan musi odprawić egzorcyzm wielki, zwraca się wtedy bezpośrednio do szatana. Nie ma ustalonego rytuału tej części, ksiądz musi sam zdecydować o jego formie. Duchowny prowadzący egzorcyzm musi być osobą niezwykle silną psychicznie, opanowaną i głęboko wierzącą, jego głos musi być bardzo silny i zdecydowany, w przeciwnym razie rytuał nie odniesie skutku. W zależności od stopnia opętania egzorcyzmy mogą być wielokrotnie powtarzane.
Modlitwa o uwolnienie a egzorcyzm
1. Egzorcyzm właściwy - sakramentalium, które udzielane może być tylko przez biskupów lub osoby duchowne uprawnione przez biskupa. Odprawiany jest wg Rytuału. W egzorcyzmie właściwym wyróżnia się:
- e. zwykły - włączony w sakrament chrztu świętego,
- e. uroczysty - może być odprawiany jedynie przez uprawnione osoby (duchowne),
- stosowanie wody, oleju i soli egzorcyzmowanej przez każdego kapłana.
2. Modlitwy o uwolnienie, z których mogą skorzystać osoby świeckie czy wspólnoty religijne.
Modlitwę o uwolnienie podejmuje się w sytuacjach zniewoleń, natomiast egzorcyzm w sytuacjach opętania. Egzorcyzm wiąże się z bezpośrednim zwracaniem się do złego ducha w imię Jezusa Chrystusa, złemu duchowi odwołując się do Jezusa Chrystusa nakazuje się opuszczenie osoby, odstąpienie od niej. W modlitwie o uwolnienie nie ma bezpośredniego zwrotu do złego ducha, jest to modlitwa do Jezusa Chrystusa, do Boga Ojca, do Najświętszej Maryi Panny, do Michała Archanioła, do świętych z prośbą o pomoc i odsunięcie złego.
Egzorcyści w Polce
W naszym kraju jest ponad 50 egzorcystów. Najbardziej znani to: Benedykt Barkowski (Białystok), Tadeusz Czapiga (Szczecin), Andrzej Grefkowicz (Warszawa), Andrzej Kowalczyk (Gdańsk), Janusz Królikowski (Tarnów), Marian Piątkowski (Poznań), Edmund Szaniawski (Licheń), Jan Szymborski (Warszawa), Jerzy Zięba (Pelplin).
Na koniec, dla równowagi warto przytoczyć przykład pewnej próby przeprowadzenia egzorcyzmów, która zakończyła się śmiercią opętanej 18-letniej niemieckiej studentki. Ksiądz katolicki, który odprawiał ten obrzęd liturgiczny został oskarżony o spowodowanie śmierci młodej dziewczyny. Sprawa była głośna w połowie lat 70-tych XX wieku i została potwierdzona przez Kościół Katolicki. Na podstawie tej historii powstaje właśnie film, zdjęcia rozpoczęły się w listopadzie 2004. W dramacie o roboczym tytule "The Exorcism of Anneliese Michel" zagrają między innymi: Jennifer Carpenter, Tom Wilkinson, Campbell Scott, Shohreh Aghdashloo i Laura Linney. Reżyserem filmu jest Scott Derrickson.
Artykuł powstał na podstawie publikacji w "Zeszytach Formacji Duchowej" (nr 18) wydawanych przez oo. Salwatorianów oraz książki "Wyznania egzorcysty", której autorem jest ks. Gabriele Amorth (Wyd. św. Pawła).
| « poprzednia | następna » |
|---|