Największe prawdopodobieństwo zarażenia się chorobą przenoszoną drogą płciową występuje przy uprawianiu seksu waginalnego, analnego lub oralnego bez zabezpieczenia, ale choroby opisane w tym rozdziale mogą przenosić się również w wyniku innych kontaktów seksualnych lub kontaktów ze skórą chorej osoby oraz przez zapłodnienie nasieniem od dawcy. KREW-narkomania!

Choroba przenoszona drogą płciową to nazwa używana w odniesieniu do ponad dwudziestu chorób, które są przenoszone głównie przez seks analny, oralny i waginalny. Wprawdzie skutki ich występowania nie ograniczają się wyłącznie do narządów płciowych i choroby te nie zawsze związane są z aktywnością seksualną, ale najczęściej tak się dzieje.

Zastosowanie którejś z opisanych poniżej metod zapobiegania powinno zmniejszyć ryzyko zachorowania na chorobę przenoszoną drogą płciową. Rozważ zastosowanie więcej niż jednej metody, ponieważ żadna z nich, nawet prezerwatywa, nie jest w 100% skuteczna.

Czy brak zainteresowania sprawami seksu jest oznaką nienormalności lub choroby? Niekoniecznie. Na świecie żyły, żyją i będą żyć osoby, których intymne zbliżenia interesują tak, jak zeszłoroczny śnieg. Mowa o osobach aseksualnych (a-, nie anty-!), co oczywiście nie znaczy "nieatrakcyjnych seksualnie". Jednym z pierwszych naukowców, którzy zajęli się na poważnie zjawiskiem aseksualności wśród ludzi jest kanadyjski psycholog dr Anthony Bogaert z Brock University w St. Catharines. Z jego badań przeprowadzonych wśród kilkunastu tysięcy dorosłych Brytyjczyków wynika, że 1 proc. z nich nigdy nie odczuwał pociągu seksualnego, a 2 proc. nigdy nie miało żadnych doświadczeń seksualnych.