Odchody krokodyla

Ludzie od zawsze próbowali znaleźć sposób na skuteczne zapobieganie ciąży. Wymyślali najróżniejsze, czasami dziwaczne metody, często kierując się intuicją, legendami, lub skojarzeniami. Wypróbowywano zarówno środki mechaniczne jak chemiczne. W Starożytnym Egipcie jako środek antykoncepcyjny stosowano odchody zwierząt, które były uznawane za magiczne: słonia i krokodyla.

Jądro wilka w zawiniątku z bawełny

Zgodnie z manuskryptem z 1550 p.n.e. zwanym Papirusem Ebers jako środek zapobiegający zapłodnieniu stosowano masę z utartej kory akacji, daktyli i miodu. Było to bardzo skuteczne rozwiązanie: akacja fermentując z cukrem wydziela kwas mlekowy, który jest składnikiem dzisiejszych środków plemnikobójczych. W tym samym okresie, w Arabii, stosowano w tym celu prawe jądro wilka owinięte w bawełnę.

Mieszanina potu wielbłąda z prochem

Tę samą rolę na terenach Afryki Północnej odgrywał pot wielbląda zmieszany z prochem.

Również Chiny mogą pochwalić się interesującym odkryciem. Chińczycy Wierzyli, że zjedzenie 24 żywych kijanek zabezpieczy kobietę przed zajściem w ciąże na okres 5 lat.

Jedna z wczesnych prezerwatyw

Pierwszych prezerwatyw z cienkiej bawełny używali juz faraonowie. Na przestrzeni wieków do wyrobu prezerwatyw używano z większym lub mniejszym skutkiem różnych materiałów, najczęściej błon i jelit zwierzęcych, oraz przeróżnych tkanin.

Za czasów króla Karola II od nazwiska dr Condoma, który wprowadził prezerwatywę płócienną, zaczeto nazywać prezerwatywe "condomem". Prawdziwym przełomem okazał się rok 1844, kiedy to Karol Goodyear opanował wulkanizacje gumy. Ruszyła wtedy masowa produkcja prezerwatyw.

Dawne modele wkładek dopochwowych

Ciekawa jest również historia krażków doszyjkowych. Podobno słynny kochanek Casanova (ok. 1700 r.) stosował połówkę cytryny, która po usunieciu miąższu umieszczana była w pochwie. W 1838 r.

dr Wide opisał gumowe krążki dopochwowe, a do końca IX w. zaczęto produkować różne rozmiary i kształty z różnych materiałów. Stosowano między innymi gumy, plastik, chrom, srebro, czy wreszcie stosowany do dzisiaj latex.

Gąbka dopochwowa

Innym szeroko stosowanym dopochwowym środkiem antykoncepcyjnym były gąbki dopochwowe. Najczęściej dla podwyższenia ich skuteczności nasączano je różnymi substancjami plemnikobójczymi, np. sokiem z cytryny.

Wkładki antykoncepcyjne/dopochwowe dawniej funkcjonowały jako wkladki doszyjkowe.

Również środki doustne były szeroko stosowane. 4000 lat temu kobiety w Chinach piły rtęć i ołów (co często prowadziło do przedwczesnej śmierci). Uważane było to za skuteczną metode antykoncepcji i jak sie okazuje-początek pigułki. Hipokrates natomiast przypisywał połykanie nasion dzikiej marchwii po stosunku. Natomiast w VIII w. kobiety piły pewne ilości alkoholu, w którym wcześniej było moczone jądro bobra. W 1930 r. Indianki w Meksyku jadły korzeń ignamu. Jak sie okazało w ignamie znaleziono steroid zapobiegający ciąży. Wykorzystywano go później do pierwszych pigułek. Kolejnym krokiem było stwierdzenie, że wyizolowane estrogeny i progestageny hamują owulację, a pierwszą próbę kliniczną nad pigułką podjeto w latach 50-tych. Zajęli sie tym dr Pinkus i dr Rock. Piewsze badania kliniczne przeprowadził dr Rice-Wray w 1956 r. Już w 1960 r. FDA - zarejestrowała Envoid-10. Od tego momentu trwają nieustanne prace nad zmniejszeniem dawek poszczególnych składników w pigułkach antykoncepcyjnych.

« poprzednia		następna »

You are here: Home | Antykoncepcja | Historia antykoncepcji w pigułce

lekka.pl